Evenementen

Olympische Spelen in Nederland 1928

via  Charlie de Jong

Navigatie

De Olympische Spelen in Nederland, gehouden in 1928, zijn van historisch belang. Ze waren geen belangrijk evenement in eigen land, maar hadden een grote invloed op de sport en cultuur.

Olympische Spelen

Olympische Spelen in Nederland

Er waren twee kandidaten voor de Olympische Zomerspelen van 1928 - Amsterdam en Los Angeles. Volgens de resultaten van de stemming werd de hoofdstad van Nederland gekozen. Amsterdam werd gekozen door 14 IOC-leden, met slechts vier tegenstemmen en één onthouding. Latere discussies en herhaalde stemmingen hadden geen effect op de beslissing. Los Angeles is de locatie van de volgende Olympische Zomerspelen. Dit is zo'n interessant verhaal.

Voorbereiding en organisatie van de Olympische Spelen

Aan de Olympische Spelen in Nederland gingen uitgebreide voorbereidingen vooraf. Het waren de eerste Olympische Spelen zonder Pierre de Coubertin, die jarenlang aan het hoofd stond van het IOC. Het Olympisch Stadion in Amsterdam werd speciaal voor dit evenement gebouwd.

Het waren de eerste Olympische Spelen zonder Pierre de Coubertin, die jarenlang aan het hoofd stond van het IOC. Het was deze man die de Olympische beweging heeft opgericht. In 1925 besloot hij af te treden vanwege een slechte gezondheid. Daarvoor was hij gedeeltelijk teleurgesteld in de Olympische beweging, maar hij liet toch een "sporttestament" achter. Hierin werd Coubertins concept van de essentie van sport uiteengezet. Pierre verklaarde dat hij nog steeds geloofde in de vreedzame en morele kwaliteiten van sport.

De Olympische Spelen in Nederland waren het begin van het sponsorschap tussen het IOC en het wereldberoemde bedrijf Coca-Cola.

Sportdisciplines die deelnamen aan de wedstrijd

  1. Bobslee
  2. Snelschaatsen.
  3. Noords gecombineerd.
  4. Ski-racen.
  5. skispringen
  6. Skeleton
  7. Kunstschaatsen.
  8. Hockey.

In elk van de bovenstaande sporten werd één set medailles uitgereikt. De uitzondering was skiën, waar twee sets medailles werden uitgereikt, en schaatsen en kunstschaatsen - elk drie sets.

De Olympische Spelen van 1928 zijn ook opmerkelijk vanwege het feit dat curling niet meer op het programma stond. Wedstrijden tussen militaire patrouilles werden verplaatst van de hoofdwedstrijden naar demonstratiewedstrijden. Skeleton maakte zijn debuut als een belangrijke sport.

Onder de demonstratiesporten waren er ook hondenraces, wat voor een moderne fan nogal exotisch klinkt.

Sporthelden

De Olympische Spelen van 1928 hebben veel atleten beroemd gemaakt. De winnaars werden niet alleen toegejuicht door fans in de stadions, maar ook in verschillende landen over de hele wereld. De gouden medaillewinnaars en medaillewinnaars van de Olympische Spelen leverden een belangrijke bijdrage aan de geschiedenis van de competitie.

Olympische Spelen

Olympische Spelen van 1928

Zowel mannen als vrouwen namen deel aan de Spelen. De laatste vertegenwoordigden het een- en tweespan kunstschaatsen.

83 atleten wisten medailles te winnen, maar de leiding in het algemeen klassement bleef bij de Noren. Zij overtroffen andere landen met 15 medailles. Op de tweede plaats kwamen de vertegenwoordigers van de Verenigde Staten met zes medailles.

De medaillewinnaars in meer dan één discipline waren Zweden, Finland en Oostenrijk.

De Noorse Sonja Henie werd op vijftienjarige leeftijd winnares in het kunstschaatsen. Daarna nam ze nog aan twee Olympische Spelen deel en won ook.

De Zweedse kunstschaatser Gillis Grafström deed mee met een knieblessure en wist desondanks goud te pakken.

In het onderdeel 50 km skiën, dat nu de Royal 50 wordt genoemd, behaalden de Zweedse atleten drie eerste plaatsen. De winnaar was Erik Hedlund. Het is opmerkelijk dat de skiërs streden in niet-standaard weersomstandigheden, de temperatuur steeg van nul tot 25 graden.

Schaatser uit Noorwegen Bernt Evenson nam de eerste plaats in door het aantal gewonnen prijzen. Hij won een gouden, een zilveren en een bronzen medaille. Naast hem vielen nog vier andere atleten in de prijzen: Noren Johan Grettumsbroten, Ivar Ballangrud, Fin Klass Thunberg en de Amerikaanse Jennison Heaton. Grettumsbroten en Thunberg waren ook al medaillewinnaars op de vorige Olympische Spelen.

De Amerikaanse atlete Betty Robinson won op de 100 meter. Daarnaast won ze de zilveren medaille in de 4x100-meter estafette. De studente, die toen zestien jaar oud was, had niet door dat ze zo goed kon hardlopen, totdat het na de training door een leraar werd opgemerkt. Het meisje begon pas 4 maanden voor de Olympische Spelen met hardlopen. En haar eerste optreden op straat leverde een wereldrecord op de honderd meter op. Ze won de laatste race op de Olympische Spelen, ondanks het feit dat ze pas voor de vierde keer in haar leven aan dit soort wedstrijden meedeed.

Er is een interessant verhaal verbonden aan deze atleet. Drie jaar na de Olympische Spelen werd Robinson het slachtoffer van een auto-ongeluk. De man die Elizabeth vond dacht dat ze dood was en bracht haar naar de begrafenisdienst. Het meisje kwam zeven weken niet bij bewustzijn, kon twee jaar lang niet normaal bewegen, maar overleefde het toch. Niet alleen overleven, maar terugkeren in de sport. Haar been was niet meer volledig gebogen bij de knie, dus Robinsons deelname aan de sprint werd onmogelijk door problemen met het innemen van de startpositie. De atlete bleef deelnemen aan de 4x100-meter estafette als onderdeel van het Amerikaanse team, waar ze haar tweede gouden medaille won.

Lina Radke-Batschaur uit Duitsland won de 800 meter. Canada won de 4x100 meter estafette. De atlete uit dit land Ethel Leatherwood pakte ook de eerste plaats bij het hoogspringen. Een andere Canadees, Percy Williams, won de gouden medaille, of eigenlijk twee gouden medailles tegelijk, op de 100 en 200 meter.

Vrouwensporten waren slecht vertegenwoordigd, maar er werd serieus gestreden. Het is opmerkelijk dat de opname van de 800 meter in het programma van de dames een grote discussie uitlokte. Na de finish vielen de meisjes zonder kracht op de baan. Sinds 1932 was de afstand uitgesloten van het Olympisch programma en hij verscheen pas weer in 1960. De winnares was toen Ljoedmila Sjevtsova van de Sovjet-Unie.

De atleten die de Verenigde Staten vertegenwoordigden op de Spelen van 1928 wonnen negen gouden, acht zilveren en acht bronzen medailles. Het onderdeel verspringen was een echte strijd. Sylvio Cator uit Haïti en de Amerikaanse atleet Edward Hemme kwamen daar met elkaar in botsing. De atleet uit de VS kwam naar de Spelen in de rang van wereldrecordhouder. Toch wist hij de gouden medaille te pakken op de Olympische Spelen met een sprong van 7,73 meter. De ambitieuze vertegenwoordiger van Haïti nam wraak op hem op de wereldkampioenschappen, door het wereldrecord te vernieuwen met een hoogte van 7,93 meter (Hemm's vorige record was 7,9 meter).

De marathon werd gewonnen door de kleine Algerijn Bougera El Kafi, een fabrieksarbeider die Frankrijk vertegenwoordigde. Zijn race in Nederland was een voorbeeld van goede tactiek en voorzichtigheid. Na de eerste 10 kilometer had Kafi 2,5 minuut achterstand op de leiders - een Japanner en een Fin. Op de vijfentwintigste kilometer brak de vertegenwoordiger van Japan K. Yamada door. De poging om vooruit te komen werd te vroeg gedaan. De Japanse rivalen raakten uitgeput in de strijd met hem en El Kafi werd de winnaar van de Olympische Spelen.

De held van de zwemsport was de Amerikaanse vertegenwoordiger Johnny Weismuller. Hij won in één keer twee gouden medailles. Eén werd gewonnen op de 100 meter vrije slag en de tweede op de 4x200 meter estafette.

Culturele sfeer

De Olympische Spelen van 1928, die in Nederland werden gehouden, gingen gepaard met tal van culturele evenementen. Fans genoten van de speciale sfeer van de sportevenementen. Bezoekers waren gefascineerd door alles wat er om hen heen gebeurde.

In Nederland werd een traditie geboren die de volgende decennia nooit meer werd verbroken: tijdens de Olympische Spelen werd met behulp van de Spiegel een vlam ontstoken vanuit de zon in Olympia. Het werd naar de Nederlandse hoofdstad gedragen door hardlopers die het aan elkaar doorgaven in een estafette. Voordat het Olympisch vuur Amsterdam bereikte, reisde het naar Griekenland, Joegoslavië, Oostenrijk en Duitsland.

Historisch belang van de Olympische Spelen

De Olympische Spelen van 1928 werden door de hele wereld bekeken. Fans uit verschillende delen van de wereld ontvingen veel positieve emoties. Deze Olympische Spelen werden een van de belangrijkste voor de wereldsport.

Olympisch Stadion

Olympisch Stadion 1928

Voor het eerst namen Maltese en Panamese atleten en vertegenwoordigers van Zimbabwe deel aan de Spelen. Het team van de Sovjet-Unie nam niet deel aan de Olympische Spelen.

Voor de eerste keer stonden er atletiekwedstrijden voor vrouwen op het programma - races voor 100 en 800 meter en estafette 4x100 meter. In turnen kregen vrouwen de kans om hoog te springen en discus te werpen. Atletiekwedstrijden werden een mijlpaal. In elk onderdeel van het programma werden wereldrecords gevestigd.

Vergelijking met moderne tijden

De Olympische Spelen in Amsterdam waren zeker anders dan de moderne competities. Nu is het sportprogramma veel groter geworden. De Olympische beweging ontwikkelt zich geleidelijk en verandert in de loop der tijd. De spelen zijn spectaculairder geworden, zowel de wedstrijden zelf als de openingsceremonie.

De Olympische Spelen in Nederland werden een van de belangrijkste sportevenementen van die tijd. Hierdoor werden sommige atleten echte sterren en hebben ze niet alleen op die Spelen, maar ook op latere wedstrijden veel bereikt.